Van cockpit naar ziekenhuis en nu in de techniek

Na een opleiding tot piloot op het allerlaatste moment toch de switch maken naar het ziekenhuis. En dat ziekenhuis na twintig jaar verruilen voor de installatietechniek. Het klinkt als een wereld van uitersten die niet snel samenkomt. Wél in het verhaal van Thomas (47). Hij volgde zijn gevoel en dat leverde hem een carrière op die als enerverend is te bestempelen. Thomas deinst niet terug voor een sprong in het diepe. De rode draad? Zijn technische nieuwsgierigheid en zijn passie voor creatie.

Vertel Thomas, wie zit er tegenover mij?
“Mijn roots liggen in Enschede en na jaren in Drenthe te hebben gewoond ben ik recent weer teruggekeerd naar deze stad met mijn kersverse vrouw. In 47 jaar heb ik mezelf aardig goed leren kennen. Ik kan wel zeggen dat ik een echte verbinder ben. Van nature sociaal, goed kunnen levelen met iedereen, ongeacht status of achtergrond. Tijdens mijn carrière in het ziekenhuis heb ik die eigenschap nog sterker ontwikkeld, waar je met een grote diversiteit aan mensen te maken hebt. Verder omschrijven vrienden en collega’s mij als gedisciplineerd en gedreven. Alles wat ik doe, doe ik met toewijding. Ik ga niet voor half werk. Ik leer graag nieuwe dingen en vind het fijn om mezelf uit te dagen. Tijdens een potje tennis, maar bijvoorbeeld ook bij het opknappen van mijn huis. Zo heb ik zelf een houten schuur gebouwd van ruim vijftig vierkante meter. Van gewapende vloeren en het leidingwerk tot de meterkast en de cv-installatie: alles heb ik zelf gedaan. Zo werd mijn interesse in techniek groter en groter. Op een gegeven moment vroeg ik mezelf af: waarom doe ik dit eigenlijk alleen als hobby?”

Je werkte twintig jaar in het ziekenhuis. Hoe is dat gegaan?
“Eigenlijk begon mijn loopbaan heel ergens anders. Mijn droom was om piloot te worden. Die opleiding heb ik ook gevolgd, maar vlak voor het afronden kreeg ik plotseling gehoorverlies. Daardoor ging er een streep door het vliegwerk. Ik ben me toen gaan omscholen tot Laborant Klinische Neurofysiologie, waarna ik aan de slag ging als analist in het MST Enschede en later in het Martini Ziekenhuis in Groningen. Ik deed hier functieonderzoek, daarbij analyseer je de werking van lichaamsprocessen. Denk aan spier-zenuwonderzoeken of hersendoodonderzoeken. Achteraf zie ik veel overeenkomsten met de techniek. Je onderzoekt hoe systemen werken en waarom iets wel of niet functioneert.”

Waarom was je toe aan iets nieuws?
“Het analyseren vond ik nog steeds interessant, maar het patiëntencontact gaf me steeds minder energie. Je bent continu bezig met mensen die ziek zijn of klachten hebben. Soms gaat het om onverklaarbare klachten, dus het antwoord blijft dan uit. Dat begon me steeds meer tegen te staan. Daarnaast miste ik iets. Ik wilde bouwen, iets tastbaars creëren. Een machine an sich boeit me niet zoveel, maar met name de samenhang tussen machines en technieken. Tijdens de verbouwing van mijn huis ontdekte ik hoeveel energie ik daarvan kreeg. Een gebouw wordt pas echt levend door de techniek die erin zit. Dan ontstaat er ineens iets en dat fascineerde me enorm.”

Was het makkelijk om de overstap naar de techniek te maken?
“Nee, zeker niet. Het ziekenhuis was al die tijd mijn wereld geweest, ik had nog nooit een stap binnen de technische branche gezet. Waar begon ik? Ik besloot verschillende competentietesten te doen om te ontdekken welke richting bij mij paste. Elke keer kwam daar installatietechniek uit. Via een kennis kwam ik in contact met een installatiebedrijf waar ik een week mocht meelopen. Dat voelde goed, maar zij vonden dat ik eerst een volledige mbo-opleiding moest volgen voordat ik aan het werk kon. Dat kreeg ik daarna bij meerdere installatiebedrijven te horen. Toch voelde het voor mij niet logisch. Ik wilde direct ergens aan de slag, praktische ervaring opdoen. Ik wist dat ik meer in mijn mars had dan mijn cv liet zien.”

Hoe kwam CoBuilders op je pad?
“Een kennis die lucht kreeg van mijn zoektocht, bracht me in contact met Liane. Zij stelde voor om gewoon eens kennis te maken en mijn verhaal aan te horen. Dat voelde vanaf het eerste moment goed. Liane was eerlijk en transparant over de mogelijkheden in de branche. En het fijne? Ze keek niet alleen naar mijn werkervaring, maar vooral naar mijn competenties en potentieel. Ik maakte het KrachtKompas, het competentiegerichte assessment van CoBuilders, en daarin werd de richting bevestigd. Mijn kwaliteiten en potentie, maar ook mijn voorkeuren en drijfveren wezen in de richting van installatietechniek. Dat gaf vertrouwen.”

Waarom werd het uiteindelijk Engberink?
“Al tijdens ons eerste gesprek dacht Liane aan Engberink. Een modern denkend installatiebedrijf in de utiliteit dat bereid is om te investeren in mensen. Zij durven verder te kijken dan een gebrek aan ervaring. Ze vertrouwden op mijn potentieel én op de inschatting van CoBuilders. Ze waren nieuwsgierig naar me, dus er volgde een gesprek. Na dat gesprek wist ik: dit is de plek waar ik wil werken. Gelukkig was dat gevoel wederzijds.”

Hoe ziet jouw werk er nu uit?
“Ik werk als werkvoorbereider en draai mee op projecten. Ik maak berekeningen, controleer tekeningen en werk technische plannen uit. Ik word behoorlijk in het diepe gegooid, maar dat vind ik juist mooi. Door veel vragen te stellen leer ik ontzettend snel. Ik kan niet ontkennen dat het intensief is. Veel technische kennis is nieuw voor me. Ik omschreef het laatst aan mijn leidinggevende als een doolhof waar ik steeds weer nieuwe paden ontdek. Ik zie nog niet altijd hoe alles met elkaar samenhangt, maar iedere week vallen er weer puzzelstukjes op hun plek.”

Waarom past dit werk zo goed bij jou?
“Het is een juiste combinatie van micro en macro. Het gaat om overkoepelende kennis van installaties. Ik hoef niet ieder technisch detail uit mijn hoofd te kennen, maar ik wil wel snappen hoe alles met elkaar samenwerkt. Daar komt het stuk analyseren en de onderlinge werking van systemen weer terug. Dat is precies wat deze functie zo leuk maakt. Op de vraag waarom ik niet de stap heb gemaakt naar de bouw heb ik een simpel antwoord: dat is mij te plat. Om een gebouw te laten leven heb je installatietechniek nodig. Daar haal ik een gevoel van voldoening uit. Daarnaast voel ik me helemaal op mijn plek in de werkcultuur van Engberink. De neuzen staan dezelfde kant op: samen willen we een klus klaren. Iedereen helpt elkaar en de organisatie is heel toegankelijk. In het ziekenhuis heb ik jarenlang in een hiërarchische organisatiecultuur gewerkt. Nu besef ik pas hoe ver dat van mijn eigen voorkeur afstaat.”

Wat heeft CoBuilders voor jou betekend?
“Ik geloof niet dat ik op deze plek was gekomen zonder CoBuilders. Zij kennen de branche, de bedrijven en creëren de ingangen. Waarschijnlijk was Engberink nooit op mijn radar gekomen of had ik niet de kans gekregen mijn verhaal te doen. En laten we eerlijk zijn, ik begrijp ook best waarom veel bedrijven niet weten wat ze met omscholers zonder technische kennis aan moeten. Liane heeft een voet tussen de deur gekregen door haar enthousiasme en vertrouwen op basis van cognitie en potentie uit te spreken. Wie ik ben als persoon was het uitgangspunt en niet mijn cv. Dat heeft gezorgd voor een kans die ik met beide handen heb gegrepen. Vanaf dag één heb ik ervaren dat Liane letterlijk en figuurlijk naast mij stond en op zoek is gegaan naar de voor mij juiste plek. Ik heb me geen moment een willekeurige kandidaat gevoeld die ergens ‘gematcht’ moest worden. Dat gaf ontzettend veel vertrouwen.”

Hoe ziet de toekomst eruit?
“Vanaf september start ik naast mijn baan met de deeltijdopleiding Hogere Installatietechniek (HIT). De komende jaren wil ik vooral veel leren en mezelf ontwikkelen. De engineering kant past goed bij me: zaken uitzoeken, beredeneren en verklaren waarom iets wel of niet werkt. Een strak vijfjarenplan heb ik niet. Als ik zie hoe mijn leven is veranderd de afgelopen maanden, besef ik dat het in no time een nieuwe richting op kan gaan. Het is mijn doel om iedere dag beter te worden en een waardevolle bijdrage te leveren. Soms is dat nu nog een uitdaging. Mijn bijdrage is nog klein, terwijl alles veel moeite kost. Elke dag is er weer zoveel nieuwe kennis om te verwerken. Het is een kwestie van tijd en geduld.”

Waarom zou je anderen aanraden om via CoBuilders een volgende stap te zetten?
“Omdat CoBuilders écht naast je staat. Als sparringpartner, kritische vragensteller en richtinggever. Ze zorgen voor inzicht met als doel de juiste carrièrekeuzes te maken. Als collega sta je op nummer één en niet de klant die invulling voor een vacature zoekt. Dat is een wezenlijk verschil met andere detacheerders. Die gaan toch vaak voor de korte klappen. Ik ervaar de samenwerking met CoBuilders als persoonlijke dienstverlening in plaats van zakelijke. Dat is een groot compliment. En terecht, want met de hulp van CoBuilders heb ik een kans gekregen die ik zelf waarschijnlijk nooit had gevonden.”